بعد از آن، وجود امام در خراسان، باعث شد تا شخصيت او به عنوان «امام شيعه» براى مردم بيشتر شناخته شود. و لذا هواداران «تشيع» هر روز بيشتر و بيشتر مى شدند.حيثيت علمى امام، مهمترين عامل در توسعه تشيع به حساب مىآمد. به خصوص كه مبانى فكرى شيعه نيز در آن شرايط، مشخص شده بود. و طبعا مرجعيت علمى امام، توسعه فكر شيعى را در بر داشت. اگر كسى با نقل روايت از طريق ائمه (ع) آشنا باشد، مىداند كه تكيه آنها بر طريق اباء خود، بهترين علامت براى توسعه «فكر شيعى» بوده است.
دعوت از امام، براى آمدن به مركز خلافت كه در آن عهد در شهر «مرو» خراسان بود، نشانگر وجود علاقه به تشيع در اين بلاد است. در مسيرى كه امام به «مرو» آورده شد، ارتباط امام با كسانى كه از دوستان اهل بيت (ع) بودند، برقرار گرديد. در «نيشابور»، يكى از پرجمعيتترين اجتماعات براى استقبال از او، بوجود آمد. پس از آن، هنگامى كه خواست به «مروشاهجان» برود، «ابى زرعه رازى»، «محمد بن اسلم طوسى» و تعداد كثيرى از طلاب آنها، سر راه امام آمدند تا او را زيارت كنند پس از آن از او خواستند تا حديثى از «آباء گرامش»، نقل كند. امام دستور داد، پرده را كنار زدند .
تيرگي روابط بين امين و مأمون به امام ـع ـ اين فرصت را داد تا به وظائف رسالت خود عمل نمايد و به کوشش و فعاليت خويش بيفزايد شيعيان نيز از اين فرصت استفاده کرده با آن حضرت دائماً در تماس بودند، از علم و دانش و راهنمائيهايش بهره مي بردند پس در نتيجه امام رضا ـع ـ از مزاياي منحصر به فردي که برايش پيش آمده بود، توانست راهي را بپيمايد که به تحکيم موقعيت و گسترش نفوذش در قسمتهاي مختلف اسلامي بيانجامد، اين مطلب از بيان خود امام ـع ـ که درباره عدم تمايلش به ولايت عهدي به مأمون سخن مي گفت، استفاده مي شود آنجا که مأمون از امام ـع ـ فوق تعهدش انتظار داشت، فرمود:
پیامبر اکرم : زود باشد که پارهای از تن من در زمین خراسان مدفون گردد، هر مؤمنی که او را زیارت کند خداوند بهشت را برای او واجب گرداند و بدنش را بر آتش جهنم حرام نماید .
امام جواد : من ضامنم از جانب حق تعالی بهشت را از برای کسی که زیارت کند پدرم را بطوس ، در حالیکه عارف به حق آن حضرت باشد ...
گفتگوي امام رضا عليه السلام با راس الجالوت از عالمان يهود امام رضا عليه السلام در طول حيات پر برکتخويش، احتجاجات و مناظرات بسياري با پيروان اديان و فرقههاي گوناگون داشته که همگي سرشار از معارف حقه شيعي و مطالب نغز کلامي هستند و همواره دستمايهاي گرانبها براي متکلمين شيعي محسوب شدهاند. از جمله اين مناظرات، گفتگويي است که امام رضا عليه السلام با راس الجالوت (1) از عالمان يهود انجام داده است.
پدر آيت الله بهجت در سن 16-17 سالگي بر اثر بيماري وبا در بستر بيماري مي افتد و حالش بد مي شود به گونه اي كه اميد زنده ماندن او از بين مي رود وي مي گفت: در آن حال ناگهان صدايي شنيدم كه گفت:« با ايشان كاري نداشته باشيد، زيرا ايشان پدر محمد تقي است. » ولادت آيت الله العظمي محمد بهجت فومني در اواخر سال 1334 ه.ق. در خانواده اي ديندار و تقوا پيشه، در شهر مذهبي فومن واقع دراستان گيلان، چشم به جهان گشود. هنوز 16 ماه از عمرش نگذشته بود كه مادرش را از دست داد و از اوان كودكي طعم تلخ يتيمي را چشيد. ادامه مقاله...