شعر و داستان 
|
منوی اصلیخبرنامهمقالات ارسالی دانشجویاننسخه متنی
نظرسنجیآخرین مطالبسایر بخشهای عصررهایی
آنلاین سایتتصویر اتفاقیلینک های جدیدبازدیدهای روزانه |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.jpg)
دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد، زمين مرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد، فقط برد، زمين مرد، زمين مرد، خداوند گواه است، دلم چشم براه است، و در حسرت يک پلک نگاه است، ولي حيف نصيبم فقط آه است و همين آه، خدايا برسد کاش به جايي، برسد کاش صدايم به صدايي...
راست ميگفت. داداش ناصر، هم از لحاظ هيكل و هم سن و سال، اميرحسين را تو جيب ميگذاشت و ايندو، شايد دلايل اميرحسين به شمار ميرفت كه چشمانش را به روي اشتباهات داداش بسته نگاه دارد. يكي از مهتابيها را خاموش كرد و روي تخت كناري تخت داداش ناصر، دراز كشيد. چشمانش را فشرد كه زودتر خوابش بگيرد.
من شنيدم كه خدا، نردباني دارد.
این دلخوشی کجاست که تو زود می رسی؟
سال 1264 قمرى، نخستين برنامهى دولت ايران براى واکسن زدن به فرمان اميرکبير آغاز شد. در آن برنامه، کودکان و نوجوانانى ايرانى را آبلهکوبى مىکردند. اما چند روز پس از آغاز آبلهکوبى به امير کبير خبردادند که مردم از روى ناآگاهى نمىخواهند واکسن بزنند. بهويژه که چند تن از فالگيرها و دعانويسها در شهر شايعه کرده بودند که واکسن زدن باعث راه يافتن جن به خون انسان مىشود !
صفحه اصلی
شعر و داستان |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
© %1391 .:. Asre-Rahai . عصررهایی .:.
Powered By : IranSohrab |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||